سازمان بندی سلول ها
زست شناسی سال دوم متوسطه
چون این نوع بافت دارای سلول و ماده زمینهای با ویژگیهای خاصی است لذا قادر به انجام کارهایی است که با نام آن متناسب است. این نوع بافت ، ارتباط بین بافتها را برقرار میسازد ضمن اینکه به دلیل وجود سلولهایی مانند هیستوسیت ، پلاسموسیت ، ماست سل و انواع سلولهای خونی قادر به حفاظت و نگهداری بدن نیز هست. در ضمن سلولهایی نظیر فیبروبلاست و مزانشیم تمایز نیافته دارد که در مواقع لزوم کار ترمیم را انجام میدهند. خون ، غضروف و استخوان هر سه خود نوعی بافت پیوندی هستند هر چند که خون ، سیال غضروف نیمه جامد و استخوان سخت است. کار خون دفاع و تغذیه اندامها و اکسیژن رسانی است و کمبود یا افزایش آن باعث ایجاد بیماری میشود. با وجود اینکه گویچههای خون در هر لحظه از بین میروند ولی بخشهایی در بدن وجود دارند که اعمال خونسازی را انجام میدهند کلیه اعمال خون سازی با تغییر سلول مادر یعنی هموسیتوبلاست انجام میگیرد. بافت پوششی بیرونیترین و درونیترین سطح هر اندام را میپوشاند. مانند آندوتلیوم (پوشش درونی رگهای خونی) یا مزوتلیوم (پوشش سطح بیرونی قلب ، شش و دستگاه گوارش). این نوع بافت ممکن است از اکتودرم ، مزودرم و یا آندودرم منشا بگیرد. برای مثال پوشش پوست اکتودرمی است ولی پوشش رگهای خونی مزودرمی است. بافت پوششی اندام ممکن است دارای برجستگی (جوانه چشایی) ، چین خوردگی (کریپتهای روده) ، و یا پرز (روده کوچک) باشد این ساختارها سطح اندامهای مربوطه را افزایش میدهند. بافت پوششی به دو شکل ساده (تک لایهای) و مطبق (چند لایهای) در بدن وجود دارد. بافت پوششی به عنوان محافظ بدن و ترشح مواد مانند غدد ترشحی درون ریز و برون ریز و دفع مواد مانند بافت پوششی کلیه و جذب مواد مانند بافت پوششی روده و دریافت حس مانند مخاط بینی و نرم کردن مانند مخاط روده و تکثیر مانند بیضه و تخمدان نقش دارد. با توجه به اهمیت بافت عصبی در بدن و وبگردی های چند روز اخیر مقاله و یا گزارش علمی زیر را بدست آوردم پژوهشگران سوئیسی موفق به تقلید ساختار یک مولکول قند شدند که نقش مهمی در رشد سلول های عصبی ایفاء می کند.
بافت پارانشیم این بافت حاصل از تقسیم سلولهای مریستمی است که تمایز نیافتهاند . یک بافت ساده ظاهراً پرکننده اندامهای گیاهی که عملاً اینگونه نیست . دارای کلروپلاست فراوان و دیواره سلولی نازک و سلولزی میباشد . بافت پارانشیم از لحاظ ساختار دیواره سلولی دو نوع میباشد ؛ پارانشیم سلولزی و پارانشیم چوبی که پارانشیم سلولزی دارای دیواره سلولزی بوده و پارانشیم چوبی دارای مواد لیگنینی و چوبی میباشد
1- پارانشیم مدور یا حفرهای 2- پارانشیم چندضلعی 3- پارانشیم نردهای 4- پارانشیم شعاعی
انواع پارانشیم از لحاظ عملکرد : 1- پارانشیم همانندساز یا کلرانشیم که عمده فعالیت فتوسنتزی و تولید انرژی و پیکرسازی را بعهده دارد . 2- پارانشیم ذخیرهای که معمولاً مواد نشاستهای در پلاست و ازها و پروتوئیدها در واکوئل و مواد چربی در سیتوپلاسم سلولی ذخیره میگردند . 3- پارانشیم آبدار که دارای واکوئل بسیار رشد یافته و سرشار از آب میباشد. در ساقه و برگهای گیاهان گوشتی دیده میشود. 4- پارانشیم هوادار در گیاهان آبزی که بافت حفرهداری است که از هوا پر شده است . برگرفته شده از سایت دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری بافت پیوندی
انواع بافت پیوندی

غضروف بافتی قابل ترمیم است وممکن است نرم ، نظیر غضروف شفاف قابل انعطاف نظیر غضروف ارتجاعی و سخت مانند غضروف رشتهای باشد. استخوان یکی از سختترین انواع بافت پیوندی است. سختی آن بیشتر به یک ماده پلاستیکی شباهت دارد تا به یک سنگ. زیرا کاهش کلسیم آن را نرم میکند و کاتیونهایی نظیر سرب ، استرانسیم و رادیم جانشین کلسیم میشوند و سختی استخوان را از بین میبرند. استخوان نظیر دیگر بافتهای پیوندی ، شامل ماده زمینهای و سلولهای بافت استخوانی است. ماده زمینهای به دو صورت بیشکل و شکلدار وجود دارد.
بافت پوششی
بافتهای پوششی در بدن وظایف متعددی دارند بافت پوششی بر روی بخش غیر سلولی قرار گرفته است که باعث ارتباط پوشش اندام با بافتهای زیرین میشود این قسمت غشای پایه نام دارد که در اغلب اندامها دیده میشود. به استثنای سینوزوئیدها و مویرگهای لنفی که غشای پایه ممتد ندارند. غشای پایه شامل گلیکوپروتئینهایی به نام لامینین و انتاکتین. رشته کلاژن IV و رشتههای شبه کلاژن (شبکه ای) است. پروتئینی به نام هپارین سولفات و فیبرونکتین از دیگر ترکیبات غشای پایه است.ساختار انواع بافتهای پوششی
وظایف بافت پوششی

این تیم پژوهشی به مدیریت پرفسور "بات ارنست" در مجمع دانشمندان داروسازی دانشگاه بازل، بر روی نقش مولکول های بسیار پیچیده قند موسوم به "گلیکان"ها تحقیق کرده است. تاثیرات متقابل بین این مولکول ها و پروتئین ها بر روی فعل و انفعالات بیولوژیکی متعددی از جمله پیدایش جنین، ترمیم زخم و بیماری های خودایمنی تاثیر می گذارند اما از آنجا که خصوصیت های دارویی ساختارهای گلیکان ناکافی هستند، صرفا بطور محدود برای درمان قابل استفاده می باشند...
بدین خاطر هدف تیم دانشمندان بازل، توسعه و تولید ترکیباتی است که بتواند ساختار گلیکان را تقلید کند اما از نظر ساختاری کمتر پیچیده بوده و برای درمان نیز مناسب باشند.
ارنست به همراه "اولیور شواردت" عضو مجمع دانشمندان داروسازی دانشگاه بازل و پژوهشگران دانشگاه برمن آلمان، با کمک "گانگلیوزید– ژ.کو. 1 بی.آلفا" که یکی از فعال ترین لیگاندها برای "ام.آ.جی." است، موفق به توسعه و تولید گلیکومیمتیکا شدند که میل ترکیبی آن تا 400 برابر قوی تر از لیگاندهای طبیعی است.
از آنجا که لیگاند و مهارکننده همزمان برای دسترسی به یک نقطه اتصال با یکدیگر رقابت می کنند، میل ترکیبی بالاتر لیگاندها می تواند اثر مهارکنندگی را مسدود کند که میلین پیوسته به گلیکوپروتئین به عنوان یک مهارکننده بر روی رشد عصبی دارد. با ترکیبات جدیدی که شناسایی شده اند، هم اکنون بررسی دقیق تر نقش میلین پیوسته به گلیکوپروتئین در احیاء آسیب های عصبی ممکن خواهد شد.
آسیب دیدگی نخاع باعث نابودی گذرگاه های عصبی می شود که تکانه ها را از مغز به ارگان ها هدایت می کنند.
بدین ترتیب تاثرات و برداشت های حسی در نقطه آسیب دیده نیز قطع شده و به مغز نمی رسند و آسیب نخاعی به فلج کامل یا ناحیه ای و نابودی و از دست دادن احساس در بخش هایی از بدن منجر می شود.
در صورتیکه سیستم عصبی انسان رشد و پرورش لازم را کرده باشد، مکانیسم های ژنتیکی مشخصی وجود دارد که از رشد بیشتر جلوگیری می کند. اما در صورتیکه یک عصب حاشیه ای آسیب دیده باشد، فیبرهای عصبی آن می توانند مجددا احیاء شوند.
در این احیاء، فاکتورهای تقویت کننده رشد نقش دارند که از سوی غلاف میلین هدایت می شوند.
فیبرهای عصبی حتی پس از یک آسیب در سیستم عصبی مرکزی نیز به رشد خود ادامه می دهند و شاخه های جانبی ریز و کوچک می سازند که بزرگتر از یک میلیمتر نمی شوند. علت این است که میلین سیستم عصبی مرکزی برخلاف میلین سیستم عصبی حاشیه ای فاکتورهایی دارد که از رشد عصب جلوگیری می کند.
برخی از پروتئین های مهارکننده چون "نوگو-آ." یا میلین پیوسته به گلیکوپروتئین (ام.آ.جی.) امروزه شناخته شده اند. پژوهشگران در باره میلین وابسته به گلیکوپروتئین نشان داده اند که فعل و انفعالات متقابل با ساختارهای "گلیکان"، در اثر مهارکنندگی نقش دارند.
پژوهشگران شهر بازل نتایج تحقیقات خود را در تازه ترین شماره نشریه تخصصی "ژورنال شیمی پزشکی" منتشر کرده اند.
منبع: سایت آلمانی ساینکس 4 مارس 2009










